Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Πέτρα με ψυχή



Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας   
Οδ. Ελύτης, Η Μαρίνα Των Βράχων

  

Κι ο ποιητής αργοπορεί κοιτάζοντας τις πέτρες κι αναρωτιέται
υπάρχουν άραγε                                                             
Γ. Σεφέρης,Ο βασιλιάς της Ασίνης

Πὲς «πέτρα»,
ποὺ εἶναι ἄσπαστη λέξη.
Κική Δημουλά, Η περιφραστική πέτρα



Μέχρι που κι η πέτρα να φωνάξει
Κι ο τοίχος να αναπνεύσει
                              Σαν το στήθος.

(Οκτάβιο Παζ, Η πέτρα του ήλιου κι άλλα ποιήματα, εκδ. Ίκαρος)


χαρτογραφούσες τον πηλό αυτόν το δαίμονα
τη φτερούγα μέσα σου που έτρεμε κ’ εμίλειε
λέγοντας πέτρα περπατώντας θάματα
φωνάζοντας: σώστε το παράλογο

Έκτωρ Κακναβάτος, Λέγοντας πέτρες


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου