ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ Α΄ΛΥΚΕΙΟΥ

Οι μαθήτριες ανταμώνουν τον Καβάφη. Οι "Φωνές" τις εμπνέουν.
Το αποτέλεσμα μοναδικό.

https://www.youtube.com/watch?v=bGMBGf_uGQk

Θεσμός αριστείας και ανάδειξη καλών πρακτικών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

 http://excellence.sch.gr/index.php

 

Καλώς ήρθατε στην ιστοσελίδα της δράσης «Θεσμός αριστείας και ανάδειξη καλών πρακτικών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση» που θέσπισε το 2010 το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

Στόχος της δράσης είναι η αξιοποίηση της καινοτομίας και της δημιουργικότητας που αναπτύσσεται στα σχολεία, ως βάση για τον εμπλουτισμό και την ενδυνάμωση του εκπαιδευτικού έργου μέσα από την επιβράβευση και την δημόσια ανάδειξη «βέλτιστων πρακτικών» της μαθησιακής διαδικασίας. Η δράση αποτελεί μία πρωτοβουλία που επιχειρεί να ανοίξει το δρόμο σε ένα σχολείο που επιδιώκει τη συνεχή βελτίωση, την αλλαγή, την πολυμορφία καθώς και σε μηχανισμούς συνεχούς ανατροφοδότησης και υποστήριξης της επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών. Οι καλές πρακτικές, όπως θα αναδεικνύονται μέσα από την διαδικασία αυτής της δράσης και τη μελλοντική της εφαρμογή κατά τις επόμενες σχολικές χρονιές, θα αναρτώνται στον ιστότοπο «Αριστεία και Καινοτομία» του ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ Δ.Β.Μ.Θ. (αποθετήριο καλών πρακτικών), που θα αποτελεί στο εξής μία δεξαμενή άντλησης ιδεών για όλους τους ενδιαφερόμενους.

Η πρόσκληση συμμετοχής (εγκύκλιος) στη δράση "Αριστεία και Καινοτομία στην Εκπαίδευση" για τη σχολική χρονιά 2011-2012 έχει αποσταλεί από τη διεύθυνση ΣΕΠΕΔ του Υπουργείου Παιδείας σε όλες τις περιφερειακές διευθύνσεις πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και σε όλες τις σχολικές μονάδες με Αριθμό Πρωτοκόλλου 105/Γ7 και ημερομηνία 2/1/12.


Αποτελέσματα Αριστείας 2012

Ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα και μπορείτε να τα δείτε εδώ.

Επίσης εδώ μπορείτε να βρείτε την πλήρη ανακοίνωση.

Προς τους εμπλεκόμενους εκπαιδευτικούς με την Πράξη

Η Κεντρική Επιστημονική Επιτροπή Θεσμού Αριστείας 2012

ΑΡΙΣΤΕΙΑ 2012:Ποιοι εκπαιδευτικοί θα βραβευθούν την Παρασκευή από τον υπ. Παιδείας

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr
Tην Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012 στο χώρο του υπουργείου Παιδείας θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση βράβευσης Θεσμού Αριστείας 2012.

ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΟΙΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΘΑ ΒΡΑΒΕΥΘΟΥΝ ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Για την μετακίνηση των βραβευθέντων εκπαιδευτικών, στο πλαίσιο υλοποίησης της
Πράξης «Θεσμός Αριστείας και ανάδειξη καλών πρακτικών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια
Εκπαίδευση» ο Γενικός Γραμματέας υπέγραψε δύο αποφάσεις . ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΚΙ ΕΔΩΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ.

Ο Θεσμός , σύμφωνα με την Κεντρική Επιστημονική Επιτροπή Θεσμού Αριστείας 2012 , βρήκε μεγάλη ανταπόκριση και σημείωσε μεγάλη επιτυχία για 3η συνεχόμενη χρονιά, αφού κατατέθηκαν 470 έργα από 850 εκπαιδευτικούς.
Η κατανομή της αξιολόγησης των υποβληθέντων έργων έγινε λαμβάνοντας υπόψη το θεματικό πεδίο ανά ειδικότητα και η αξιολόγησή τους ολοκληρώθηκε με τη βοήθεια μη αμειβόμενης Επιστημονικής Επιτροπής, αποτελούμενης από 210 μέλη. Τα μέλη της ανωτέρω επιτροπής αποτελούνταν από Καθηγητές Πανεπιστημίου, π. Παρέδρους Π.Ι., Σχολικούς Συμβούλους, καθώς και εκπαιδευτικούς με αυξημένα προσόντα.
Η διαδικασία αξιολόγησης προέβλεπε διπλή ανώνυμη κρίση και βαθμολόγηση, ενώ η τελική βαθμολογία κάθε έργου προέκυψε από το άθροισμα της βαθμολογίας των 2 κριτών. Κάθε κριτής μπορούσε να βαθμολογήσει ένα έργο από 1 μέχρι 180 μονάδες, στηριζόμενος σε συγκεκριμένα κριτήρια και προδιαγραφές. Στις περιπτώσεις που η διαφορά ανάμεσα στους δύο κριτές ήταν μεγαλύτερη των 80 μονάδων και ο ένας εκ των δύο κριτών είχε καταθέσει βαθμολογία μεγαλύτερη των 150 μονάδων, υπήρξε επαναξιολόγηση των έργων από 3ο κριτή αντίστοιχης ειδικότητας. Η τελική βαθμολογία των έργων αυτών προέκυψε από το διπλασιασμό της βαθμολογίας του 3ου κριτή. Η τελική κατάταξη των έργων προέκυψε από τη συνολική βαθμολογία ανά έργο, ανεξαρτήτως ειδικότητας ή θεματικού πεδίου.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΟ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΑΠΩΝ

Comenius-Euroquide

Οι νέοι της Ευρώπης οραματίζονται με  χρώματα και πάνω σ΄έναν καμβά.

Οι νέοι της Ευρώπης ανταμώνουν και ζωγραφίζουν.

Οι νέοι γίνονται ορίζοντες της Ευρώπης μιας Ευρώπης που κλυδωνίζεται...

 Η ευχή για τη νέα σχολική χρονιά είναι να μη χάσουμε τα πινέλα μας και την ελπίδα μας!

Παρουσιάζεται η συλλογική εργασία μαθητών από την Ελλάδα- Ισπανία-Σλοβακία- Πολωνία- Νορβηγία- Ιταλία και Τουρκία.

Καλή χρονιά.

ΜΥΡΑ ΤΗΣ ΛΥΚΙΑΣ

Άρωμα Ορθοδοξίας και Χριστιανισμού στα παράλια της Μικράς Ασίας.

Βιογραφία Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από γονείς ευσεβείς και πλουσίους και έδρασε την εποχή των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284 - 304 μ.Χ.), Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.) και Μεγάλου Κωνσταντίνου. Σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας. Αλλά ο Νικόλαος, εμπνεόμενος από φιλάνθρωπα συναισθήματα, διέθετε την περιουσία του για να ανακουφίζει άπορα, ορφανά, φτωχούς, χήρες, στενοχωρημένους οικογενειάρχες. Ένας μάλιστα, θα διέφθειρε τις τρεις κόρες του, προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα. Όταν το έμαθε αυτό ο Νικόλαος, μυστικά σε τρεις νύκτες εξασφάλισε την προίκα των τριών κοριτσιών, αφήνοντας 100 χρυσά φλουριά στην κάθε μία. Έτσι, οι τρεις κόρες αποκαταστάθηκαν και γλίτωσαν από βέβαιη διαφθορά. Στην συνέχεια αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο, λόγω όμως της ξεχωριστής αρετής του τιμήθηκε, χωρίς να το επιδιώξει, αρχικά με το αξίωμα του Ιερέα στα Πάταρα και συνέχεια με το αξίωμα του αρχιεπισκόπου Μύρων. Από τη θέση αυτή καθοδηγούσε με αγάπη το ποίμνιό του και ομολογούσε με παρρησία την αλήθεια. Για το λόγο αυτό συνελήφθη από τους τοπικούς άρχοντες και ρίχτηκε στη φυλακή. Όταν όμως ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος ελευθερώθηκαν όλοι οι χριστιανοί και έτσι ο Νικόλαος επανήλθε στο αρχιεπισκοπικό θρόνο. Μάλιστα έλαβε μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο, όπου ξεχώρισε για τη σοφία και την ηθική του τελειότητα. Ο Άγιος Νικόλαος ήταν προικισμένος και με το χάρισμα της θαυματουργίας με το οποίο έσωσε πολλούς ανθρώπους και όσο ήταν εν ζωή αλλά και μετά την κοίμησή του το 330 μ.Χ. Για παράδειγμα όταν κάποτε κινδύνευσε κάποιος στη θάλασσα - λόγω σφοδρών ανέμων - και επικαλέστηκε το όνομα του αγίου σώθηκε και μάλιστα ενώ βρισκόταν στη μέση του πελάγους βρέθηκε αβλαβής στο σπίτι του. Το θαύμα έγινε αμέσως γνωστό στην Πόλη και ο λαός προσήλθε αμέσως σε λιτανεία και αγρυπνία προκειμένου να τιμήσει το θαυματουργό Άγιο.

Ἀπολυτίκιον  Ἦχος δ’. Κανόνα πίστεως καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας Διδάσκαλον, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια. Πάτερ Ἱεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Αφιερωμένο

ΕΛΕΟΝΩΡΑ ΖΟΥΓΑΝΕΛΗ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ

Χαρά μου μάτια μου γλυκά
βλέφαρα στολισμένα
της χρυσαυγής τα χρώματα
έχεις ταξιδεμένα
Χαρά μου στόμα μου γλυκό
με το χαμόγελό σου
να σεριανάς τον άγγελο
που έχεις στο πλευρό σου

Κοιμήσου αγγελούδι μου
βελούδινο το βράδυ
το στήθος μου προσκέφαλο
και η ψυχή μου χάδι

Φεγγοβολάς βλαστάρι μου
στ'όνειρο ταξιδεύεις
τους γαλαξίες τριγυρνάς
και το Θεό γυρευέις
Ο ύπνος που σε τύλιξε
τώρα σε φέρνει πίσω
και'γω που είμαι πλάι σου
χάρες να σε στολίσω

Μία άλλη οπτική

Η ΓΛYKΥΤΑΤΗ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΣ

Τρισάγια κάθε τόσο
γιὰ νὰ δοθεῖ ἡ ὑπηκοότητα νεκροῦ
στὸν κεκοιμημένον δοῦλον σου.

Ὕψιστε, τί ἐννοεῖς
ἄλλο νεκρὸς καὶ ἄλλο δοῦλος.
Κι ἀπὸ πότε ἐπιτρέπεται
νὰ κοιμοῦνται ἔτσι βαθιὰ
ἀτιμώρητοι οἱ δοῦλοι.

Τὸν κεκοιμημένον δοῦλον σου.
Θέ μου, ἂν ἀπελευθερώνει ὁ θάνατος
ὅπως μᾶς τὸ ὑπόσχεται παρήγορη
ἡ γλυκύτατη ἀβεβαιότης, ἐσὺ
γιατί τὸν θὲς ντὲ καὶ καλὰ δουλέμπορο;

Τὸν κεκοιμημένον.
Περὶ ὕπνου πρόκειται, Κύριε;
Μὰ τοῦ κολλάει ὕπνος τοῦ νεκροῦ
ἔτσι εὔκολα νυστάζει ἡ ἀπώλεια τῆς ζωῆς;
Ἐδῶ ἐμεῖς, δοῦλοι τοῦ ἀπάνω κόσμου ἀκόμα
κι ὅμως ποιὸς κλείνει μάτι
ἂν δὲν τὸν νανουρίσει ὅπως ξέρει
μόνο ἡ γιαγιά του ἡ ἀβεβαιότης
μὲ τὴ γλυκεῖα της ρόδινη ἀφύπνιση.

Κύριε, μήπως ὅταν ἐνέκρινες
αὐτοὺς τοὺς ἀνελέητους ἀνταγωνιστικοὺς ψαλμοὺς
ἤσουν ἀκόμη ἄνθρωπος;

Φως και θάλασσα,έρωτας και ουρανός.

Θέλετε να επικοινωνήσουμε;

Μακριά Γαϊδούρα

 Τα παιδιά πρέπει να παίζουν, όχι γιατί είναι μικρά και δεν έχουν τι να κάνουν, αλλά γιατί το παιχνίδι είναι θεμελιώδες για υγιή και ισορροπημένη ανάπτυξη.Τα παιδιά μας είναι έφηβοι, αλλά ξέρουν να παίζουν σαν παιδιά...

Μακριά γαϊδούρα

Τα παιδιά χωρίζονται σε δυο ομάδες. Η κάθε ομάδα έχει 5-6 παίκτες. Η «μάνα» της ομάδας που τα φυλάει ακουμπάει με την πλάτη στον τοίχο. Ένα παιδί της ίδιας ομάδας ακουμπάει τα χέρια του στα γόνατα της μάνας, όπου και στηρίζεται, ενώ όλα τα παιδιά πίσω του σκύβουν, ακουμπώντας το στήθος τους στις πλάτες του μπροστινού τους, και πιάνονται γερά, περνώντας τα μπράτσα τους ολόγυρα στη μέση του μπροστινού τους, έτσι που να σχηματίζουν μια γέφυρα. Μόλις δοθεί το σύνθημα, τα παιδιά της αντίπαλης ομάδας, έχοντας μπροστά τον πιο επιδέξιο και ευκίνητο παίχτη, αρχίζουν να πηδάνε πάνω απ' τις πλάτες των σκυμμένων παιδιών. Ο πρώτος παίχτης πρέπει, με ένα πήδημα, να φτάσει όσο γίνεται πιο μπροστά στη γέφυρα, σχεδόν κοντά στη μάνα, για να υπάρχει πίσω του χώρος για όλα τα παιδιά. Όταν όλα τα παιδιά σκαρφαλώσουν, η καθισμένη μάνα αρχίζει και μετράει μέχρι το δέκα. Στο διάστημα αυτό τα παιδιά που είναι σκυμμένα κινούνται, γέρνουν, ανεβοκατεβάζουν την πλάτη τους... Αν η πρώτη ομάδα δεν πέσει κάτω, τότε κερδίζει. Αν πέσει κάτω, κερδίζει η δεύτερη ομάδα. Τότε αλλάζουν ρόλους.

http://ampelofyto.gr/

Άνθη της πέτρας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κάπου εκεί στη Λυκία αναδύονται στίχοι του Σεφέρη και γεμίζουν την ατμόσφαιρα.

 Σχέδια γιὰ ἕνα καλοκαίρι. [Ἄνθη τῆς πέτρας]

Ἄνθη τῆς πέτρας μπροστὰ στὴν πράσινη θάλασσα
μὲ φλέβες ποὺ μοῦ θύμιζαν ἄλλες ἀγάπες
γυαλίζοντας στ᾿ ἀργὸ ψιχάλισμα,
ἄνθη τῆς πέτρας φυσιογνωμίες
ποὺ ἦρθαν ὅταν κανένας δὲ μιλοῦσε καὶ μοῦ μίλησαν
ποὺ μ᾿ ἄφησαν νὰ τὶς ἀγγίξω ὕστερ᾿ ἀπ᾿ τὴ σιωπὴ
μέσα σε πεῦκα σὲ πικροδάφνες καὶ σὲ πλατάνια.

Μία βόλτα, μία ιστορία

Φωνή απ’ την Θάλασσα       Κ.Καβάφης

Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή —
        φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
        και την ευφραίνει.

Φέρνει μηνύματα εις ταις ψυχαίς δροσάτα
η μελωδία της. Τα περασμένα νειάτα
        θυμίζει χωρίς πίκρα και χωρίς καϋμό.
Οι περασμένοι έρωτες κρυφομιλούνε,
αισθήματα λησμονημένα ξαναζούνε
        μες στων κυμάτων τον γλυκόν ανασασμό.

Μία αλήθεια

Σοῦ εἶπα:
- Λύγισα.
Καὶ εἶπες:
- Μὴ θλίβεσαι.
Ἀπογοητεύσου ἥσυχα.

Μία ομιλούσα ψυχή

Η Σοφία,  ένα νέο κορίτσι  ανοίγει τα μύχια της ψυχής της και μας αποκαλύπτειται.Τα χρώματα έντονα και σκληρά -λες και θα εξορκίσουν το κακό- αντανακλούν όσα την προβληματίζουν και την απασχολούν. Η εφηβική ψυχή νιώθει έντονα το φόβο της απώλειας αγαπημένων ανθρώπων,οργίζεται με την αδικία και θυμώνει που σπαταλά το χρόνο της για ανθρώπους που δε το αξίζουν.

Πρόωρη ωρίμανση ή σοφία; Και τα δύο είναι αρετές για όσες τις διαθέτουν. H ίδια μαθήτρια με τις φίλες της μας προτείνουν ακούσματα, γιατί ο βαθύς στοχασμός μπορεί να γίνει πολύ μελωδικός...Απολαύστε τα :

http://www.youtube.com/watch?v=WU58HVvtnXI
http://www.youtube.com/watch?v=GSLLJ6Y5Yco
http://www.youtube.com/watch?v=twqM56f_cVo
http://www.youtube.com/watch?v=PsYBZIGpq0g

Αμαρτίες γονέων...από τη λογοτεχνία

 Ένας γιος. Ένα αγόρι.  Ένας γιος με κατανόηση.Ο Γιωργής.

 Μία μάνα. Δεσποινιώ ή Μηχαλιέσσα . Μία αμαρτία. Ένα ένοχο μυστικό. Μια βαριά συνείδηση.

"Ο αφηγητής και η μητέρα του είναι τα μόνα πρόσωπα με αφηγηματικές λειτουργίες στο κείμενο˙ τα υπόλοιπα πρόσωπα αποτελούν απλώς σημεία αναφοράς, σημάδια ότι υπάρχει κοινωνία και οικογένεια. Έτσι, η δυαδική αφηγηματική δομή προσφέρει δύο δυνατότητες εισόδου: από την οπτική γωνία του αφηγητή ή από την οπτική γωνία της μητέρας..."

http://latistor.blogspot.com/2010/04/blog-post

Πάμε για άλλες πολιτείες

 Κώστας Οὐράνης 

(Λεωνίδιο 1890 - Ἀθήνα 1953): ποιητής, πεζογράφος, μεταφραστὴς καὶ δημοσιογράφος.

VITA NUOVA

Δὲν θέλω πιὰ παρὰ νὰ ζῶ ἔτσι ὅπως ἕνα δέντρο,
ὁποὺ θροΐζει ἀνάλαφρα σὲ πρωινὸ τοῦ Ἀπρίλη
μέσ᾿ σ᾿ ἕνα κάμπο εἰρηνικό, γεμάτον φῶς γαλάζιο
καὶ παπαροῦνες κόκκινες καὶ ἄσπρο χαμομήλι.
Δὲν θέλω πιὰ παρὰ νὰ ζῶ ἔτσι σὰν ἕνα ρόδο,
ποὺ ἄνθισε κατάμονο μέσα σὲ πρᾶο χειμώνα
σ᾿ ἕνα πεζούλι φτωχικὸ κι ἡλιόφωτο, ποὺ νἄχει
ἀσβεστωμένο τοίχωμα νὰ τοῦ κρατάει τὸ χῶμα.
Θεέ μου! ἄσε με νὰ ζῶ σὰν ἕνα ἀπὸ τὰ μύρια,
τ᾿ ἀνώφελα τὰ ἔντομα ποὺ ἀπὸ τὸ φῶς μεθᾶνε
καὶ τὴ ζωή τους στοὺς ἀνθοὺς ἀνάμεσα περνᾶνε,
μακριὰ ἀπ᾿ τὸν κόσμο, μοναχὸ σ᾿ ἕνα λευκὸ σπιτάκι:
καὶ νἄχω μέσα στὴν ψυχὴ τῶν γέρων στὴν εἰρήνη
καὶ στὴν καρδιά μου τῶν φτωχῶν τὴν ἔνθεη καλωσύνη.

Μαγεία

Χορός είναι η κάθετη έκφραση οριζόντιων επιθυμιών.

Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω, 1856-1950, Ιρλανδός συγγραφέας, Νόμπελ 1925

Μία εργασία από το Β2

Στίχος 465-466: Oύτος έμοιγε τούδε του μόρου τυχείν παρ ούδεν άλγος

Μετάφραση: Έτσι και για μένα τουλάχιστον, να έχω αυτή τη μοίρα δε με λυπεί καθόλου.

Σχόλια: Στη ζωή της Αντιγόνης  αυτό που έπρεπε ως εθιμικό δίκαιο (δηλαδή από χρέος) το έκανε επειδή πιστεύει ότι ο νόμος των θεών είναι πιο ισχυρόςα πό τον νόμο ενός τυράννου. Αυτή η μοίρα δε την στεναχωρεί καθόλου επειδή στη ζωή τα αγαπημένα πρόσωπα  πέθαναν, μόνο είχε μείνει η αδερφή της που δεν είχαν μια κοινή γνώμη για την συμφορά που είχε βρει και έτσι έμεινε μόνη της μέσα σε μια μεγάλη μοναξιά. Ενώ στην άλλη ζωή την περιμένουν οι αγαπημένοι οικογένειά της.

Η μπαλάντα του Ούρι    Νίκος Γκάτσος

Μία άλλη φωνή πιο σύγχρονη για το ίδιο θέμα. Μήπως το σιγοτραγουδήσαμε όλοι μας κάποια στιγμή;

 

Ουρανέ όχι δε θα πω το ναι,  ουρανέ φίλε μακρινέ.
Πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή πώς να δεχτώ μάνα μου είναι η γη.
Πώς ν' αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό αχ ουρανέ πόνε μακρινέ.
Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό το γαλανό

κι ακούω μια φωνή καμπάνα γιορτινή να με παρακινεί.
Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί  εκεί εκεί

που χτίζουνε φωλιά αλλόκοτα πουλιά στου ήλιου τα σκαλιά.
Πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή  πώς να δεχτώ μάνα μου είναι η γη.
Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό το γαλανό

κι ακούω μια φωνή τρελή σα χάδι κι απειλή κοντά της να με καλεί.
Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί εκεί εκεί

μου τάζει ωκεανούς κομήτες μακρινούς και ό,τι βάζει ο νους.
Ουρανέ όχι δε θα πω το ναι ουρανέ φίλε μακρινέ.
Πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή πώς να δεχτώ μάνα μου είναι η γη.
Πώς ν' αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό   αχ ουρανέ πόνε μακρινέ.

Τώρα νυφούλα μου χρυσή         Νίκος Γκάτσος

Τώρα νυφούλα μου χρυσή  που βγαίνεις απ' το σπίτι σου

να θυμηθείς πως βγαίνεις  σαν τον αυγερινό.

Φρεσκολουσμένο το κορμί  καινούργιο το φουστάνι σου

βγαίνεις από το σπίτι σου  στην εκκλησιά να πας.

Με αφορμή το κείμενο

Θάνατος

Τις περισσότερες φορές όταν είμαστε ακόμη νέοι, ο Θάνατος είναι κάτι που βιώνουμε ως πολύ μακριά από μας: Το μόνο που φαίνεται στο δικό μας νεανικό ορίζοντα είναι ζωή, ζωή και περισσότερη ζωή. Μερικές φορές όμως, ίσως διότι πενθούμε εξ’ αιτίας του θανάτου κάποιου κοντινού μας προσώπου, ίσως διότι εμείς οι ίδιοι κινδυνεύσαμε, ίσως ακόμη και χωρίς κάποια φανερή αιτία, η αίσθηση του επερχόμενου θανάτου έρχεται και σκεπάζει τους ορίζοντές μας.

Όταν έρχεται αυτή η αίσθηση, μερικές φορές μας προσγειώνει: Μας βοηθά δηλαδή να εστιάσουμε την προσοχή μας στα πιο σημαντικά της ζωής, π.χ. στην αγάπη, στη μεταξύ μας ειρήνη, και να ξεπεράσουμε άλλες, ίσως περιττές φιλοδοξίες που μπορεί να είχαμε – το κυνήγι του πλούτου και της απόλαυσης για παράδειγμα. Αν η αίσθηση του θανάτου μάς τρομάζει, αυτό ίσως σημαίνει ότι δεν είμαστε έτοιμοι να εγκαταλείψουμε τις περιττές φιλοδοξίες μας, ότι όντως στηριζόμαστε σε αυτές. Σε αυτή την περίπτωση, από ένστικτο γνωρίζουμε ότι αυτά τα πράγματα δε θα επιβιώσουν στο θάνατο και άρα μας τρομάζει η απειλή ότι κάποια μέρα θα τα χάσουμε. Ας υπερβούμε όμως τον τρόμο μας, ώστε ψύχραιμα να αξιολογήσουμε αυτό που μας φοβίζει.

Υπάρχει και ένας χειρότερος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να βιώσουμε την αίσθηση του θανάτου: Με μία τάση να μηδενίσουμε τα πάντα, όλους τους στόχους και όλα τα όνειρα που δυνατόν να είχαμε “Ποιο το νόημα, αφού θα πεθάνουμε;”, παραδίδοντας έτσι τον εαυτό μας στην απάθεια, στην αδράνεια ή στην ασυδοσία. Αυτό συνήθως συμβαίνει αν έχουμε διαβάσει βιβλία – ή ακούσει μουσική - που διακατέχονται από υπαρξιστική ή μηδενιστική φιλοσοφία, και οφείλεται ως επί το πλείστον στην επίδραση αυτής της λογοτεχνίας. Όταν ανοίγεις ένα βιβλίο, λέει μια παλιά παροιμία, αφήνεις το τιμόνι της ψυχής σου στο συγγραφέα. Αφού όμως οι ίδιοι οι συγγραφείς αυτών των βιβλίων (και τραγουδιών) είχαν οι περισσότεροι κακό τέλος, τι ωφέλεια περιμένουμε να βρούμε εμείς;

Μια άλλη εκδοχή, αν μας καταπιέζει πολύ η αίσθηση του θανάτου, είναι ότι ίσως πάσχουμε από κατάθλιψη. Η κατάθλιψη είναι μια ασθένεια, όπως η γρίπη ή το κρυολόγημα, η οποία πιθανόν να μας χτυπήσει σε περιόδους όπου βιώνουμε υπερβολική κούραση ή άγχος, και ένα από τα συμπτώματά της είναι η έμμονη σκέψη του θανάτου.

http://www.help-net.gr/Themes/Thanatos.htm

Μαρία Κωστικίδου

Από τα λογοτεχνικά ρεύματα στις τελείες-στἰγματα

Η τελεία θέτει ένα τέλος.Οι τελείες δημιουργούν τέλεια έργα τέχνης.Η τελειότητα δεν τελειώνει.Η ανθρώπινη τελείωση στην τέχνη.Τέλος σ΄αυτό το παιχνίδι λέξεων.

Θελήσαμε να δούμε κατά πόσο τα ρεύματα της λογοτεχνίας αντανακλώνται στη ζωγραφική.